WAAROM MANTELDRAGERS MOEST ONTSTAAN
Wie langdurig voor een ander zorgt, zou zichzelf niet hoeven verliezen.
Toch gebeurt het iedere dag. Vaak jarenlang, terwijl iemand voor de buitenwereld gewoon blijft functioneren.
Britt Frinking & Saar Ariel; psychologen en oprichters van MantelDragers
12 jaar
WAAROM WIJ DIT BEGRIJPEN
We ontmoetten elkaar in de brugklas en herkenden allebei wat het betekent om vroeg veel te dragen.
We deelden toen al dezelfde droom: psycholoog worden en later iets betekenen voor mensen die te lang te veel dragen.
TWEE PERSOONLIJKE VERHALEN. ÉÉN GEDEELDE PROFESSIONELE MISSIE.
Het verhaal van Britt
Voor Britt was hij niet eerst iemand die zorg nodig had. Hij was haar vader.
Britt was twaalf toen haar vader een hersentumor kreeg. In de jaren daarna ontwikkelde hij vasculaire dementie. Door gebrek aan ziekte-inzicht en het mijden van hulp bleef veel van de zorg en verantwoordelijkheid binnen het gezin liggen.
Jarenlang bewoog iedereen mee. Rollen verschoven, grenzen werden opgerekt en wat ooit vanzelfsprekend was binnen een gezin kwam steeds verder onder druk te staan. Ook sterke relaties bleken niet onbeperkt bestand tegen jarenlange zorg, onzekerheid en voortdurend aanpassen. Uiteindelijk droeg niet alleen haar vader de gevolgen van zijn ziekte. Het hele gezin raakte uitgeput en verbanden die jarenlang stevig waren geweest, hielden onder de aanhoudende druk geen stand.
De hulp die er was, kreeg onvoldoende grip op de situatie. Terwijl haar vader steeds verder buiten het bestaande zorgsysteem viel, probeerden de mensen om hem heen het steeds langer zelf op te vangen.
Wat daar gebeurde, werd later een belangrijk uitgangspunt van MantelDragers: langdurige zorg raakt zelden één persoon. Een heel systeem kan jarenlang blijven functioneren, terwijl het ondertussen steeds verder onder druk komt te staan.
We bleven dragen, lang nadat het te zwaar was geworden. Tot uiteindelijk het hele gezin bezweek onder wat we samen probeerden vol te houden.
Wat daardoor zichtbaar werd
Toen de zorg stopte, werden de gevolgen pas volledig zichtbaar.
Na het overlijden van haar vader viel Britt jarenlang uit. Ook de andere gezinsleden vielen langdurig uit. Pas toen de zorg stopte, werd zichtbaar hoeveel het jarenlange aanpassen en volhouden van iedereen had gevraagd.
01
Het lichaam onthoudt.
Alertheid en spanning kunnen blijven bestaan, lang nadat het directe zorgen is gestopt.
02
Grenzen verdwijnen.
Doorgaan wordt normaal, zelfs wanneer het lichaam al lang iets anders probeert te vertellen.
03
Het zelfbeeld verschuift.
Zorgen wordt niet alleen iets wat iemand doet, maar een werkelijkheid waarbinnen iemand zichzelf vormt.
De verborgen werkelijkheid
Waarom langdurige mantelzorg zo lang buiten beeld kan blijven.
Overbelasting ontstaat zelden op één dag. Ze groeit mee met een rol die steeds vanzelfsprekender wordt.
01
Zorgen groeit geleidelijk.
Wat begint als helpen, kan ongemerkt uitgroeien tot een leven dat steeds verder rond de zorg wordt georganiseerd.
02
Functioneren camoufleert de prijs.
Iemand werkt, regelt en zorgt door. Voor de buitenwereld lijkt het te gaan, terwijl herstelruimte langzaam verdwijnt.
03
Ondersteuning kijkt vaak te smal.
Praktische verlichting is belangrijk, maar niet voldoende wanneer stress, patronen en grenzen al zijn meegevormd.
Britt Frinking
Saar Ariel
VAN ERVARING NAAR PROFESSIONELE BEWEGING
Sommige patronen herken je niet alleen vanuit je vak.
Britt zag het in de ouderenzorg. Saar in de GGZ. Mensen kunnen ongelooflijk lang zorgen, aanpassen en doorgaan, terwijl nauwelijks zichtbaar is wat dat van hen vraagt.
In ons werk zagen we hoe bij langdurige stress- en psychische klachten de context van zorgen voor een ander niet altijd vanzelfsprekend onderdeel was van het gesprek. Terwijl juist die context veel kan zeggen over hoe belasting ontstaat, waarom iemand blijft doorgaan en waarom herstel soms uitblijft.
Daaruit groeide de professionele basis van MantelDragers: een aanpak waarin psychologie, stressfysiologie, lichaamsgericht werken en preventie samenkomen. Met één overtuiging als vertrekpunt: wacht niet tot iemand niet meer kan. Leer eerder zien wat iemand al die tijd heeft gedragen.
Britt Frinking: oprichter en psycholoog
Saar Ariel: mede-oprichter en psycholoog
Vandaag bouwen Britt en Saar samen met het team verder aan de visie, programma’s, het onderzoek en de samenwerkingen van MantelDragers.
Video
Wat maakt het ons duidelijk?
WAAR ONDERSTEUNING VAAK BEGINT
Reactief.
Wanneer klachten zichtbaar zijn, grenzen al langdurig zijn overschreden of iemand dreigt uit te vallen.
WAAR MANTELDRAGERS BEGINT
Preventief.
Door signalen te leren verstaan, grenzen eerder bespreekbaar te maken en herstel bewust ruimte te geven.
ONZE PROFESSIONELE BASIS
Ervaring gaf de richting. Vakmanschap maakt het toepasbaar.
MantelDragers verbindt kennis van mens en gedrag met inzicht in langdurige stress, het lichaam en de praktijk van mantelzorg.
01
Evidence-informed
Wetenschappelijke inzichten en actuele vakkennis vormen het vertrekpunt. De praktijk bepaalt wat werkelijk bruikbaar is.
Kennis én toepasbaarheid
02
Psychologisch én lichaamsgericht
Met aandacht voor gedrag, patronen, stressfysiologie, herstel en de invloed van langdurige zorg op het menselijk functioneren.
De mens als geheel
03
Beproefd in de praktijk
In programma’s, pilots en samenwerkingen met mantelzorgers, gemeenten, werkgevers en zorgorganisaties.
Van inzicht naar preventie
SAMEN BOUWEN AAN MANTELDRAGERS
Ons team.
Naast Britt en Saar werkt MantelDragers met een vaste kring van psychologen, trainers en gespecialiseerde professionals. Samen ontwikkelen en voeren we programma’s uit; per opdracht sluit de expertise aan die past bij de vraag, doelgroep en context.
DIT GELOVEN WIJ
Hier begint MantelDragers.
De mantelzorger is altijd meer dan de rol die hij draagt.
Ondersteuning moet niet alleen draagkracht beschermen, maar ook identiteit, relaties en ruimte voor een eigen leven.
Erkenning zonder handelingsperspectief is niet genoeg.
Herkenning is het begin. Preventie ontstaat wanneer mensen ook weten wat zij kunnen doen.
De omgeving draagt verantwoordelijkheid mee.
Werkgevers, gemeenten en zorgorganisaties kunnen het verschil maken door eerder te zien en te handelen.
WAAR WIJ NAARTOE BOUWEN
Een Nederland waarin langdurige mantelzorg eerder wordt gezien en menselijker wordt ondersteund.
Mantelzorgers begrijpen wat hun lichaam en gedrag proberen te vertellen.
Werkgevers herkennen signalen voordat medewerkers uitvallen.
Gemeenten en zorgorganisaties organiseren ondersteuning vóór escalatie.
Preventie wordt een vanzelfsprekend onderdeel van mantelzorgbeleid.
KENNISMAKEN